پله ها را پايين مي آيم.. از زير گنبد ميگذرم..  تا جلوي راهروي خروجي با خودم دل دل ميكنم كه پشت سرم را ببينيم يا نه.. برميگردم.. ايستاده آن بالا و لبخند ميزند.. من دستم را بلند ميكنم.. او دستش را تكان ميدهد.. بدون اينكه بايستم ميروم.