ایستاده جلوی آینه و به چین و چروک صورتش نگاه میکند. میگوید نچ نچ! پیر شده‌م ها.. دروغ چرا! خب دارد راست میگوید. یک زمانی یادم هست که مثل همین الانهای ما سرحال و قبراق بود. حالا هر روز یک جاییش عیب و ایراد پیدا میکند.

ایستاده و دارد گریه میکند. یعنی بد دارد گریه میکندها. روی سنگ قبر پایین پایش نوشته وفات: 1347. مال 40 سال پیش است. خیلی بیشتر از سن من و سن تو.

هفتم فروردین. یک دفعه میگویم که ای داد و بیداد! نصف تعطیلات رفت ها! میگوید: خیلی پرتی! بالای 60 درصد عمرت رفته‌ها. خوشبینانه که نگاه کنم میبینم راست میگوید.  لامصب این دلمان دارد ریشه میکند در این دنیا. آمادگی مردن نداریم. نه برای خودمان و نه برای اطرافیان

÷÷÷÷÷

آنکه شکیباست خواهد ماند

 آنکه ناشکیباست خواهد گفت نخواهم رفت

احمدرضا احمدی

سال نوی ما که مبارک شد. سال نوی همه مبارک باشد